چگونه کتابهای تصویری بدون کلمه را بخوانیم (نکات والدین)

بعد از لیست من کتابهای تصویری بی کلام ، بعضی از والدین گفتند که احساس گم شدن کرده اند و نمی دانند چگونه با بچه ها کتاب بی کلام بخوانند. دیگران اظهار داشتند که بچه های آنها کتابهای بدون متن را دوست ندارند. اعتراف می کنم که مدتی طول کشید تا اینکه یاد گرفتم از خواندن کتاب های بی کلام لذت ببرم و تا زمانی که احساس راحتی با قالب نکردم ، بچه هایم نیز از آنها لذت بردند. از آنجا که من آنجا بوده ام ، در اینجا نکاتی برای 'خواندن' این کتاب ها و چگونگی یادگیری دوست داشتن کتاب های بی کلام آورده شده است.

چگونه کتابها و س wordالهایی بدون کلمه بخوانیم که از بچه ها بخواهند درک مطلب را بهتر کنند

خواندن کتاب های بی کلام فواید زیادی دارد! سواد صرفاً رمزگشایی کلمات نیست ، بلکه شامل درک زیرمتن و توانایی استنباط است ، بنابراین یادگیری نحوه 'خواندن' داستان های فراتر از متن تحت اللفظی بسیار مهم است. کتاب بی کلام دارند برای گفتن داستان بدون متن ، بنابراین آنها ابزاری مناسب برای افزایش درک مطلب هستند.

سه روش وجود دارد که من معمولاً کتاب های بدون کلمه را 'می خوانم':

اقدام را روایت کنید:

اولین و شاید معمول ترین رویکرد ، روایت ساده تصاویر است. اینگونه شروع کردم. نقطه ضعف این تاکتیک خواندن این است که این کار به مغز زیادی نیاز دارد. راستش ، من همیشه این قدرت مغزی را ندارم. این بسیار خوب است که بگوییم والدین باید عاشقانی با صدای بلند بخوانند ، و این ممکن است درست باشد اگر فقط قبل از خواب برای بچه های خود بخوانید یا آنچه را که شما دارید ، اما بگذارید این را بپذیریم: والدین سخت است و من مطمئناً قضاوت نمی کنم که شما گاهی خسته شده اید . خواندن متن قطعاً آسان تر از این است که خودتان کلمات را بیاورید.

علامت 15 آگوست

سوال بپرس:

وقتی خودم از انجام تمام کارهای داستان گویی خسته شدم ، شروع به پرسیدن س questionsال کردم ، و اوه بچه های من چیزهای زیادی برای گفتن داشتند پرسیدن س questionsال نه تنها فشار شما - والدین - را برای انجام تمام تفکرات کاهش می دهد ( آیا هرگز احساس می کنید باید تمام فکرها را انجام دهید؟ آره منم همینطور. )، ولی این به کودکان شما می آموزد که سرنخ های داستانی خارج از متن است .

هنگام پاسخ دادن به سوالات شما ، بچه ها شروع به درک عناصر داستانی مانند طرح ، شخصیت ، درگیری ، مضمون و حتی نمادگرایی می کنند. این یک پایه عالی برای پایین جاده ایجاد می کند ، زمانی که آنها یاد می گیرند که در مدرسه (یا در خانه) داستان بنویسند و داستان های خود را بسازند.

سوالات عمومی راه خوبی برای شروع کار است. سادگی هیچ مشکلی ندارد!

چه چیزی را در تصویر می بینید؟
چه اتفاقی می افتد؟
اینجا کیه؟

هنگام باز کردن کتاب برای اولین بار ، از کودک خود در مورد تنظیمات س askال کنید.

این داستان کجا اتفاق می افتد؟
هوا ، فصل ، روز چیست؟
آیا چیزی غیر معمول یا آشنا در تنظیم وجود دارد؟
مردم در مکانی مانند این چه نوع کارهایی را انجام می دهند؟

وقت خود را صرف بحث درباره احساسات شخصیت های داستان کنید . (من دوست دارم وقت زیادی را صرف پرسیدن در مورد شخصیت ها و انگیزه های آنها کنم ، احتمالاً به دلیل سابقه تئاتر بودن من ، اما همچنین این نوع س questionsالات به بچه ها کمک می کند تا نقش شخصیت ها را در پیشبرد طرح داستان درک کنند.)

به نظر شما او چه می خواهد؟
فکر می کنید چرا او آن را می خواهد؟
شخصیت چه فکر می کند؟
احساس شخصیت چیست؟ آیا آنها خوشحال هستند؟ غمگین؟ خشمگین؟

حتما سوالات پیش بینی بپرسید! س questionsالات پیش بینی ، بچه ها را مشتاق می فهمند که بعد چه اتفاقی می افتد و 'خواندن' را ادامه می دهند.

بعد از این چه خواهد شد؟
به نظر شما چه اتفاقی باید بیفتد؟
شخصیت بعدی قرار است چه کاری انجام دهد؟
یک شخصیت چه انتخاب هایی می تواند انجام دهد؟

روایت کودکانه را تشویق کنید:

فرزندتان را وادار کنید خودش داستان را برای شما تعریف کند! این نه تنها فشار را از شما خواهد گرفت ، روایت به رهبری کودک تخیل ، مهارت های شفاهی خود را تمرین می کند. حتی او را به استفاده از واژگان جدید ترغیب می کند. من با پسران خودم متوجه شده ام که آنها به گونه ای دیگر به روایت نزدیک می شوند. با پسر بزرگترم ، من می دانم که او داستان را تعریف نمی کند تا زمانی که من ابتدا آن را چند بار 'بخوانم' و از او س askedال نپرسم. من فکر می کنم او دوست دارد قبل از غوطه وری هر چه بیشتر اطلاعات را جذب کند. این برای کودک 4 ساله من کاملاً متفاوت است که با ذوق و شوق به داستان پردازی می پردازد.

بنابراین اگر کودک شما کمی بی میل است ، به او وقت دهید ، او به اطراف می آید و ممکن است از چیزهایی که او اختراع می کند تعجب کنید! یکی از بخشهای مورد علاقه من در روایت کودکانه این است که هر بار پسرانم یک کتاب بی کلام را 'می خوانند' داستان کمی متفاوت می شود. گاهی اوقات پسرانم حتی در اول شخص داستان را روایت می کنند. من عاشق این هستم که این بدان معنی است که آنها کاملاً در عمل غوطه ور هستند!

برای دیدن کتابهای تصویری بدون کلمه مورد علاقه من اینجا را کلیک کنید !

جایزه! به پسرم گوش دهید و به چند سوال پاسخ می دهد. به علاوه ، او از کلمه 'hullabaloo!' استفاده می کند.